Na eerder verschillende sportmotoren te hebben bereden en in bezit te hebben gehad, was ik op zoek naar een motorfiets die zowel betaalbaar als wendbaar is. Tussendoor had ik een Kawasaki KLE 500, die me goed beviel vanwege zijn lichte gewicht en eenvoudige handling. Deze eigenschappen nam ik mee in mijn zoektocht naar een nieuwe motor. Mijn eerdere motoren waren onder andere een Yamaha R1, Honda Fireblade en een CBR 600 RR. Vooral de CBR 600 RR was prettig en gemakkelijk te rijden, wat mijn voorkeur aanwakkerde voor een lichte, wendbare naked bike. In mijn zoektocht overwoog ik onder andere de Yamaha FZ1 N en de Triumph Speed Triple.

Na het bekijken van video’s op YouTube en het lezen van online informatie, besloot ik uiteindelijk te kiezen voor de Triumph Street Triple. Inmiddels heb ik twee motorseizoenen op deze motor gereden. In deze periode heb ik het rijplezier en de kwaliteiten van de driecilinder goed kunnen ervaren. De kracht van het blok is prettig en doet zeker niet onder voor moderne motoren. Het motorblok, dat vergelijkbaar is met dat van de Triumph Trident, levert een karakteristiek geluid en is bruikbaar in lage, midden en hoge toeren. Aan het eind van het toerengebied merk je wel dat de kracht afneemt, wat gezien het vermogen logisch is.

Remmen en chassis

De remmen en het chassis van de standaard Street Triple vallen niet tegen. Met mijn normale rijstijl, waarbij ik graag bochtige wegen rijd en stevig kan remmen, voldoet het prima. Wel merk ik dat bij intensief gebruik de remmen soms wat piepen en minder goed reageren. Voor woon-werkverkeer is dit geen probleem, maar bij een keuze tussen modellen zou ik de voorkeur geven aan de R-variant vanwege de betere remmen.

Vering en rijgedrag

De vering stelt niet teleur; ik rijd met de standaard veren. Aan de voorzijde heb ik een tie-wrap geplaatst om te controleren of de vering volledig wordt benut, maar er blijft altijd ruimte over. Dat stemt positief. Voor het komende seizoen overweeg ik een iets dikkere olie en een servicebeurt voor de vering, wat het rijcomfort alleen maar ten goede zal komen. De vering is niet instelbaar, maar een set progressieve veren kan de motor strakker op de weg zetten. De achterschokdemper doet zijn werk goed en de motor blijft in zijn geheel stabiel, wendbaar en snel handelbaar. Voor topprestaties of circuitgebruik op hoger niveau is de R-variant een betere keuze.

Onderhoud en bouwkwaliteit

Technisch zit alles goed in elkaar. Mijn exemplaar heeft een radiateurvervanging ondergaan en in de periode dat ik hem bezit (ruim 5000 km) heb ik alleen de dynamo hoeven vervangen en regulier onderhoud uitgevoerd. Opvallend is de lakkwaliteit van het motorblok; deze bladdert hier en daar wat af, maar niet extreem. Deze winter ga ik wel een motordeksel vervangen wegens lakschade. De motor is voorzien van injectie en is voor een bouwjaar 2009 goed uitgerust met onder andere een shift light, versnellingsindicator, koeltemperatuur, en een laptimer in de kilometerteller. Dit alles is overzichtelijk weergegeven.

Design en accessoires

Het design en de looks vind ik erg geslaagd. De motor heeft twee fraaie koplampen en de uitlaten zitten nog onder de kont. Zelf vind ik dat R&G de kentekenplaathouder iets mooier had kunnen ontwerpen, maar verder zijn onderdelen goed verkrijgbaar en kun je de motor mooi aanpassen met accessoires. Standaard oogt hij een beetje saai, maar met wat aanpassingen maak je er echt iets moois van.

Conclusie en toekomstplannen

Samenvattend is de Triumph Street Triple 675 een uitstekende motorfiets in een nette prijsklasse. Hij kan makkelijk meekomen met moderne motoren, die vaak enkel wat meer hedendaagse snufjes hebben. De motor stond even op Marktplaats, maar voorlopig houd ik hem, omdat hij helemaal klaar is voor gebruik en weinig werk vereist. Het opstappen en wegrijden blijft een plezier. Mogelijke opvolgers waar ik aan denk zijn een Yamaha FZ1 N voor iets meer vermogen, of een Triumph Tiger 800 Sport, al valt die laatste net buiten het budget.